| Meaw's profileMe@W...PhotosBlogLists | Help |
Me@W...Life is a jouney, not desination!! October 22 Camp Photo!ดีจายยย. . . ที่ได้รู้จักทู๊กๆๆๆๆๆ คนเลย
ไม่รู้จะเขียนไรดี ก็แบบว่าเขียนไปหมดแล้ว พูดไปหมดแล้ว
แต่อย่างหนึ่งคือ รู้สึกประทับใจพี่ๆ เพื่อนๆๆ และชมรมนี้มากๆๆๆ
"หลงรักชมรมโฟโต้เข้าแล้วล่ะสิ"
แบบว่า . . . อย่างนี้สิ ที่หามานา
ก็หวังว่าจะมีเวลามาเข้าชมรมบ่อยๆ นะคะ
เหมียว September 02 "ฉันรักซินเดอเรลล่า ที่เป็นคนอดทนเข้มแข็ง ฉันรักซินเดอเรลลาแบบเก่ามากกว่า" เทพนิยำฯเป็นอะไรอีกแล้ว. . .
เหมียวคนเดิมน่ะหายไปไหน
เหมียวที่เคยเข้มแข็ง ร่าเริง มีเพื่อนเยอะแยะ
เหมียวที่เคยเดินคนเดียวได้ แบบว่า independent สุดๆๆ
เหมียวที่เคยบอกว่า... "ฉันรักอิสระที่มีอยู่" หายไปไหน???
ตอนนี้ ปี 2 แล้ว
งานก็เยอะ ...
กิจกรรมก็เยอะ ...
คิดก็เยอะ ...
เครียดก็เยอะ ...
หนักใจ. . . เฮ้อ!
แถมกลับหนองแขมอีก หลาย ชม./วัน
T_T เหนื่อยอ่ะ เธอทำอะไรอยู่ และเพื่ออะไร?
อารมณ์เปลี่ยวมากๆๆ เลย เป็นบ่อยด้วย
รู้ๆๆ นะ ว่าคิดมากไปเอง
แต่ทำไมถึงเป็นก็ไม่รู้
ถ้าดูทาง objects เธอน่าจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุดไม่ใช่เหรอ
เธอแทบจะมีทุกอย่างที่คนอื่นปราถนาแล้ว
เราเคยหวังว่าจะ Top Gen Psy (อย่าตบเรานะ)
แล้วเราก็ได้ (ถึงแม้จะเป็นแค่ของคณะ) ดีใจสุดๆๆๆ (ปีที่แล้วน่ะ)
แต่ . . . มันแย่อ่า
โทรไปหาเพื่อนก็ไม่รู้จะบอกเหตุผลว่าอะไร??
ไม่กล้าพูดมากด้วย กลัวมันตบเอา (แบบว่ายังไม่พออีกเหรอ)
ทุกอย่างดี
แต่. . . ชีวิตดูไร้ค่า
ไขว่คว้าที่จะเป็นเลิศในทุกๆ ด้าน
แต่. . .เพื่อใครล่ะ??
July 23 ขอบคุณมากๆหลังจากหายหน้าหายตาไปนาน
ก็ไม่รู้จะ อัพอะไรดี 55+
ขอบคุณ. . . พี่น้อง เพื่อนๆ ที่น่ารักทุกคนนะ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ของขวัญๆๆๆ อิอิ แอบชอบมากมาย ทั้ง
ประเดิมอันแรก ตุ้มหู จาก . . . นู๋พลอยที่น่ารัก
กรอบรูป จาก. . . พี่เนศ (แอบชอบมากมาย)
เค๊ก ต้นกก . . . จากพี่ตี้
สร้อยข้อมือ . . . จาก เพื่อนผอง กลุ่มเรา อิอิ (ก็รู้นะว่าใคร)
Mormor (ยาย) ที่อุตสาห์ส่งแหวนมาให้จาก เดนมาร์ก
ขอบคุณ. . . ใครบางคนที่พาไปเลี้ยงหนัง (อิอิ เป็นเลี้ยงวันเกิดไปในตัวเลย)
และใครบางคนที่โดนเราลากเข้าร้าน Swensen's
ขอบคุณโทรศัพท์ทุกสาย ที่ดังเข้ามา ไม่ว่าจะเป็นจาก เทอร์โบ ชมพู่ นัด(เพื่อนชมพู่) พี่ตี้ . . . ฯลฯ
และ sms ทุก sms ไม่ว่าจะเป็น เบิร์ด พิม ชิว แจม ชานม Charlotte! ฯลฯ
คุณอาจไม่ใช่ส่วนนึงของข้างบนนี้ แต่มันไม่สำคัญหรอก เพราะนั่นเป็นเพียงการแสดงออก
ผ่านสิ่งของ เราเชื่อว่า มิตรภาพที่ดีที่ทุกคนให้เรามา ขอรับรู้ด้วย "หัวใจ"
ขอบคุณที่เป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ที่ดี และความทรงจำของเรา
"รัก...เพื่อนทุกคน"
June 12 เหมือนจะดี... แต่ก็แอบเหงาอ่าเราเดินหาคนที่เราอยากเดินเข้าหา
เราเฉยๆ กับคนที่เราเฉยๆ
ถ้าใครอยากเดินมาหา ก็เดินเข้ามา. . .
ตราบใดที่ยังไม่ล้ำเส้น เราก็ยังไม่เดินหนี
เราโทรหาคนที่เราอยากคุย
เราไม่ได้โทรหา คนที่เราเฉยๆ
ถ้าใครอยากคุย ก็โทรมา. . .
ตราบใดที่ยังไม่เหนื่อยไปนัก เราก็ยังจะคุย
เราส่ง sms ให้คนที่เราอยากส่ง
เราไม่ได้ส่ง sms ให้ คนที่เราเฉยๆ
ถ้าใครอยากส่ง sms มา ก็ส่งมา
ก็ดี . .อย่างน้อยก็มีคนนึกถึง
เราอยากดูหนัง กับคนที่เราอยากดูด้วย
เราเฉยๆ กับคนที่เราเฉยๆ
ถ้าใครอยากดู. . . ก็ชวนมา
ตราบใดที่เราพอมีเวลา (และกาตังค์) เราก็จะไป
เราอยากกลับบ้านกับคนที่เราอยากกลับด้วย
เราเฉยๆ กับคนที่เราเฉยๆ
ถ้าใครอยากตาม . . . ก็ตามมา
ตราบใดที่ยังไม่ถึงขั้น “คุกคาม” เราก็ยังไม่วิ่งหนี
เราคิดถึงคนที่เราคิดถึง
เราเฉยๆ กับคนที่เราเฉยๆ
ถ้าใครคิด ถึงใคร ก็เรื่องของเค้า
แต่ใครคนนั้น . . .ไม่เคยจะรู้เลย
เราอยากเป็นข่าวกับคนที่เราอยากเป็นข่าว
เราเฉยๆ กับคนที่เฉยๆ
เรามีข่าวกับคนนับสิบ
แต่เขาเหล่านั้น ไม่มีตัวจริงเลย
เราอยากได้รับโทรศัพท์กับคนที่เราอยากรับ
เราเฉยๆ กับคนที่เราเฉยๆ
มือถือที่สั่น วันละเกือบสิบสาย
ไม่เคยจะมีเธอเลย . . .
เราอยากเดินกับคนที่เราอยากเดินด้วย
เราเฉยๆ กับคนที่เราเฉยๆ
แต่คนทั้งหมดที่เราเดินด้วย
ก็เป็นแค่เพื่อน . . . หมดเลย May 08 Changingอย่าเชื่อ...ถ้าใครบอกว่า “จะเป็นเหมือนเดิมตลอดไป”
เพราะในแต่ละวินาทีที่ผ่านไป คนเราก็เปลี่ยนไปแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นเพราะ อารมณ์ ฮอร์โมน ประสบการณ์ แนวความคิด มุมมอง
ฐานะ อายุ วัย และปัจจัยแทรกซ้อนอื่นๆๆ ฯลฯ
“โปรดอย่าสัญญากับใคร…
เพราะคุณไม่มีทางรู้อนาคตตัวเอง
คุณไม่มีทางเข้าถึงความรู้สึกของคุณในอนาคตได้
สิ่งที่คุณมี ก็เพียงแค่ attitude (เจตคติ) + imaging (จินตนาการ)”
ณ ตอนจบของหนัง
พระเอกก็บอกนางเอกว่า
“ตราบฟ้าดินสลาย เขาก็ยังรักนางเอกคนเดียวตลอดไป”
อนาคต???
คุณรู้ได้อย่างไร???
อย่าบอกว่า....จะรักเธอตลอดไป อย่าบอกว่า...จะไม่มีวันเปลี่ยนไป อย่าสาบานว่า....จะไม่มีคนอื่น “อย่าทำร้ายตัวเอง”
แนวความคิด...จาก อ.น้อง ดร.พรรณรพี Adapeted by Meaw May 01 Do you get any idea??
วันนี้ไปคุยกับเพื่อนที่บ้านรับน้องมา เพิ่งรู้ว่า คณะอื่น การได้ A แต่ละตัวนั้นยากเย็นเพียงไร
คน 2 คน กำลังคุยกันถึงวิชาต่างๆ ที่พวกเขาเรียนกัน เกรดที่ได้กับบ่อยเป็นเรื่องปกติคือ C, D+ และ D เกรด 2 กว่าๆ นี่คือเรื่องปกติ
A คือ พระเจ้า เพราะอาจารย์มักตั้งเกณฑ์สูงเกือบถึงสวรรค์ เช่น 90 % หรือ 95 % แล้วจะได้ A กันไม่ถึง 5 %
บางวิชา กลางภาคเต็ม 20 แต่ Mean กลับอยู่ที่ 5 แล้วทะลึ่งตัด F กันที่ 40 (ตกกันเกิน 300 ครับท่าน) ( F กันเกือบครึ่งต่อครึ่ง)
บางทีคะแนนแย่มาก ก็ใช้วิธีเลื่อนเกณฑ์ ให้คะแนนต่ำลงไปอีก บางทีก็ปรับเกรดให้เด็กก็มี เช่น ทุกคนได้เพิ่มคนละ 1 เกรด คนที่ได้ F ก็ปรับให้ได้ D กันถ้วนหน้า ปรับรอบนึงแล้วยังห่วยอยู่ ก็ต้องมีปรับรอบสอง
คุณคิดว่า วิธี นี้มันแม่งๆๆ มั้ย (เหมือนเคยเจอ???) สรุป คนที่สอนวิธีนี้...แปลก หรือ อาจารย์คณะเราแปลกกันแน่??
ปล. funtest สำหรับชาว psyche
สนุกชัวร์ๆๆ รับประกัน ไม่เสียเวลา
เพียงเข้าไปที่ http://meawpsyche.funtest.biz
April 25 meaw.funtestหายหน้าไปซะนาน ไม่ได้กลับมาอัพสเปสเลย
เอาเป็นว่ากลับมาครั้งนี้ มีแบบทดสอบมาฝากกัน
ว่ารู้จักเราดีแค่ได้ ทั้งหมดมี 10 ข้อ ข้อละ 2 คะแนน
ใช้เวลาไม่นาน ใครสนใจเข้าไปที่
See ya!! |
|||||
|
|